Wat is actieve surveillance?

Na uw diagnose en orchidectomie kunt u kiezen voor actieve surveillance als behandelingsoptie. Surveillance houdt in dat de toestand van de patiënt nauwlettend wordt gevolgd, maar dat er geen behandeling plaatsvindt tenzij er veranderingen in de testresultaten optreden. Surveillance wordt toegepast om vroege tekenen van een recidief (terugkeer) van de kanker op te sporen. Tijdens de surveillance worden er volgens een vast schema bepaalde onderzoeken en tests uitgevoerd om de patiënt te controleren en er zeker van te zijn dat de kanker niet is teruggekomen.Voordelen van actieve surveillance:Het belangrijkste voordeel van actieve surveillance is dat hierdoor verdere behandeling na de orchidectomie (verwijdering van de door kanker aangetaste zaadbal) wordt vermeden. Met actieve surveillance kiest u ervoor af te zien van behandelingsopties zoals chemotherapie, bestraling of aanvullende chirurgie.Welke onderzoeken worden uitgevoerd in het kader van actieve surveillance?Hoewel de onderzoeken en de frequentie daarvan door uw arts worden bepaald, vindt u hieronder enkele van de meest voorkomende onderzoeken en tests bij actieve surveillance.

• Serumtumormarkeronderzoek: Een onderzoek waarbij een bloedmonster wordt onderzocht om de hoeveelheden van bepaalde stoffen te meten die door organen, weefsels of tumorcellen in het lichaam in het bloed worden afgegeven. Bepaalde stoffen worden in verband gebracht met specifieke soorten kanker wanneer zij in verhoogde concentraties in het bloed worden aangetroffen. Deze worden tumormarkers genoemd. De volgende drie tumormarkers worden gebruikt bij het vaststellen van het stadium van zaadbalkanker: alfa-fetoproteïne (AFP), bèta-humaan choriongonadotrofine (β-hCG) en lactaatdehydrogenase (LDH).

• Röntgenfoto van de borstkas: Een röntgenfoto vande organen en botten in de borstkas. Een röntgenstraling is een soort energiestraal die door het lichaam heen dringt en op film terechtkomt, waardoor een beeld ontstaat van delen in het lichaam.
• CT-scan(CAT-scan): Een onderzoek waarbij vanuit verschillende hoeken een reeks gedetailleerde beelden van delen van het lichaam wordt gemaakt. De beelden worden vervaardigd door een computer die is aangesloten op een röntgenapparaat. Er kan een contrastmiddel via een ader worden geïnjecteerd of worden ingenomen om de organen of weefsels duidelijker zichtbaar te maken. Dit onderzoek wordt ook wel computertomografie, computergestuurde tomografie of computergestuurde axiale tomografie genoemd.